Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!
tel. 56 688 20 19
sp3@wabrzezno.com

foto1

SP 3

foto1

SZKOŁA

foto1

PRZYJAŹNI

foto1

SPORTU

foto1

I SUKCESU :)

 


 

 

 

 


 

 

 

 

 

Tym razem swoimi wrażeniami po przeczytaniu książek dzielą się uczennice klasy IV d: Lena i Julka.

Nazywam się Lena Gajewska i ostatnio przeczytałam książkę „Magiczne Drzewo” część: Czerwone Krzesło. Bardzo mi się ona spodobała, dlatego chciałam się podzielić swoimi wrażeniami. W opowiadaniu występuje trójka rodzeństwa: Kuki, Filip oraz Tosia. Mieli oni wiele przygód, ponieważ znaleźli pewien mebel, którym było czerwone krzesło.

          Dzieci z początku nie wiedziały, że przedmiot jest zaczarowany, lecz po krótkim czasie prawda wyszła na jaw. Gdy któreś z rodzeństwa wypowiedziało swoje życzenie, krzesło natychmiast je spełniało.

          Książka jest pełna zwrotów akcji. W pamięć najbardziej zapadła mi sytuacja, gdzie rodzice Kukiego, Tosi i Filipa wyjechali na statek Queen Victoria i musieli zostać z bardzo niemiłą ciotką. Bardzo tęsknili za rodzicami i wtedy zrozumieli, jak bardzo ich kochają.

       Dramatu dodała sytuacja, kiedy podczas targów pewien bardzo dziwny, wysoki Pan, który chodził na sprężynach, zobaczył że krzesło jest magiczne  i               próbował im je odebrać. Jednak po wielu trudach krzesło wróciło do rąk rodzeństwa.

 Książka jest bardzo ciekawa, z niesamowitymi ilustracjami. Fajnie mi się ją czytało,  dlatego czytam już kolejna część Magicznego Drzewa – Świat Ogromnych. Zachęcam  także Was do oderwania się od szarej rzeczywistości i przeniesienia do magicznego świata… Ja czytam, bo lubię! Lena, kl. IV d

Ostatnio przeczytałam książkę pt. „Cudowny chłopak” R. J. Palacio. Książka opowiada o chłopcu Auguście, który urodził się z dyzostozą żuchwowo-twarzową, rozszczepem podniebienia i innymi tajemniczymi przypadłościami, których lekarze nie umieli zdiagnozować. Chłopiec ma cudownych rodziców i wspierającą go na każdym kroku siostrę Vię. August ma 10 lat i od urodzenia przeszedł dwadzieścia siedem operacji, które pomogły mu słyszeć, mówić oraz lepiej wyglądać. Główny bohater dopiero zaczyna szkołę podstawową i codziennie zmaga się z wieloma trudnościami. Mimo to znajduje prawdziwą przyjaźń i przeżywa świetne przygody. Czytając książkę można nauczyć się, aby nie oceniać ludzi po wyglądzie tylko po charakterze i zachowaniu. Książka może nas zachęcić do cieszenia się w życiu z tego co jest i radzenia sobie w trudnych sytuacjach.  Uważam, że z pewnością możemy brać przykład z tych, którzy zachowali się miło i przyjacielsko wobec Augusta Pullmana. Bardzo spodobała mi się ta opowieść i Was również zachęcam do przeczytania tej cudownej książki. Czytam, bo lubię. Pamiętajcie „Wszyscy jesteśmy wyjątkowi”. Julka z IV d